En weer stil.
Ik loop met Paco door het bos.
En onregelmatig hoor ik vanuit het struikgewas de kenmerkende kru ku van meneer Fazant. Als vogels mensen waren was de fazant een dandy. Mooie, kleurrijke jas aan, kop chique gemodelleerd. En als je echt er over nadenkt zijn kru kru zo schoor alsof hij net van t corps kwam.
Meneer Fazant zit in het hoge gras, en af en toe zie je alleen zijn staart. Ik Google of je ook fazanten in de tuin kan houden (dat kan, maar niet zonder volière) en als ik dicht bij genoeg kan komen en nu goed zicht heb, maak ik een fotootje, als herinnering aan deze majesteit.
Ik stuur de foto naar mijn man.
"Lekker" zegt hij, "Fazant eten?"
"Nou..,"denk ik: "dat is wel een beetje cru cru"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten