woensdag 24 september 2014

I can't move

De hele zomer had ik dingen om naar uit te kijken. Sinds de tweede punctie, waarbij drie embryo's gelukt zijn, heb ik een heerlijke vakantie achter de rug, is mijn broertje getrouwd met zijn Bientje, heb ik gefeest, gehockeyd, gedanst, gezongen, gelachen, geleefd.
En nu heb ik een operatie datum. 4 oktober. Brody zei gisteren aan de telefoon: de struisvogel wordt hard uit de grond gerukt.
En met een opkomende operatie die op je afstormt, reageer ik als een hert die op een snelweg recht in de koplampen van de aankomende auto kijkt. Ik blokkeer volledig.

Afgelopen maandag had ik een screeningsdag in het ziekenhuis. Ik leek me goed te redden. Goed luisteren, vragen stellen. Maar na zeven uur met dertien verschillende mensen praten voelde ik me alleen maar leeg en ongelukkig. Met elke mogelijkheid op complicaties denk je toch na over hoe dat je leven beïnvloed. Zal een tekort aan hormonen mijn karakter beïnvloeden? Ik ben al ooit depressief geweest, wat als dat terugkomt? Wat als ik nou nooit meer zin heb in seks? Hoe ga ik hockeyen in het geval dat ik een stoma krijg? Ben ik oppervlakkig als ik twijfel dat mijn "quality of life" ooit gaat verbeteren met zo'n ding?

Ik merk dat ik op 'uit' sta. Na het ziekenhuis word ik op het station gedropt, en ik zombie naar het perron. Er rijden geen treinen door een lijnbreuk en alles dat beweegt, doet het onopgemerkt.
Ik sta.

I can't move.




4 opmerkingen:

Anoniem zei

Je bent zeker niet oppervlakkig. Sterker nog, je bent een held zoals je je staande houdt! Weet je zelf geliefd en gekoesterd door velen in je omgeving. Vele schouders om op te leunen en uit te huilen. En armen om je te omarmen en stevig vast te houden. Velen...en een paar in het bijzonder

Leendert de Vink zei

Lieve Marie,

Je bent nu al sterker dan je zelf voor mogelijk had gehouden, sterker dan wie ook. Met alles wat op je afkomt. Weet je zelf gesteund door iedereen om je heen. Heel, heel veel sterkte bij de operatie.

Leendert

Anoniem zei

lief MarietjeB, zo logisch, zo begrijpelijk. Uiteindelijk ben jij het die het moet doen. Al die besluiten. Hou vol, Marie. Iedere nieuwe situatie kan je pas aanpakken als die zich voordoet. (dat maakt het ook zo moeilijk).
Love you long time. L.

Charlotte Berghuis zei

Lieve Marie, Go with the flow. Dan sta je niet stil. Ik wens je toe dat je je 4 oktober laat meevoeren met een goede flow. Je bent als een rivier. Ga mee met de stroom. Dan kom je vanzelf verder. Sterkte! X Charlotte