Oerol (2)

Hoewel slapen in de natuur goed is voor je nachtrust, is slapen zonder kussen minder comfortabel. Ik word om 7 uur wakker, maar aangezien ik niet het idee heb dat ik nog zo'n indrukwekkende dag overleef op zo weinig slaap, draai ik me nog maar een keer om. De regen die over het tentzeil neergutst is ook geen motivator om op te staan, en binnen een mum van tijd is het ineens bijna tien uur.
We zijn duidelijk beter voorbereid op het wakker worden dan een aantal buren.
De tent van buurman E. is zelfs de nacht niet goed doorgekomen. Het koepeltje ziet er uit als een grote slaapzak, en als de heren naar buiten komen blijkt alles zeiknat te zijn. Onder ons motto: alles is te fiksen met WD40 en ducttape, zetten we binnen een mum van tijd het tentje weer overeind, om daarna te beginnen aan ons heerlijk ontbijt met suikerbrood en vers fruit.
Het thema van Oerol, de wind voert het woord, blijkt perfent uitgekozen. I. en ik fietsen samen met goede vriend A. naar het groene strand, om te genieten van de elementen en van A.'s capriolen met zijn kiteboard.
Eb is een geweldig fenomeen om boten eens goed van de onderkant te bekijken en om krabbetjes te zien rondkrabben. De wind neemt ons mee naar een podium waar een voorstelling spectaculair had kunnen zijn, maar door de zandstralen wordt afgelast. In west, het dorp aan de haven ontdekten we een kroegje waar de kroegbaas nog zelf op zijn accordeon speelde en oude volksliederen zong.
Op de straten gebeurde zoveel aan straattoneel. Zangers, dichters, schrijvers, en andere fantasten. Bij de westerkerk speelde de 'Marble heart club'. I. had al een tentje ontdekt waar je goedkoop lekkere gekoelde wijn kon krijgen en zo landden wij, met een sauvignon in de zon, toegezongen door een hele club.
Ter voorbereiding van het avondeten kochten we een gegrild kippetje die zo lekker rook, dat de helft al als voorgerecht soldaat gemaakt werd.
De wind blies ons aan het eind van de middag weer terug naar de camping, waar we op een verlaten terrein de rest van het avond eten nuttigden.
Daar kwam de realisatie dat, hoewel we best veel gedaan hadden, het sowieso zou voelen alsof we van alles zouden missen, dus dat je je maar beter kan verheugen op wat je wel meepakt. Zorgeloosheid blijkt de grootste kunst.

Oerol (1)

Als de boot vertrekt vanaf Harlingen, lijkt het er nog steeds op dat onze vakantie voornamelijk met een regenpak genoten gaat worden. Het is koud en het waait flink, ook als we een uur later aankomen op Terschelling. We kopen een Oerol-bandje en het wordt ons heel snel duidelijk dat een fiets huren op het eiland absoluut geen overbodige luxe is. Maar een luxe is het zeker! Wat is Terschelling ontzettend mooi. Met veel wijzen en kijken en foto's maken en met een grote omweg komen we eindelijk aan op de camping en tot ons plezier is het gestopt met regenen. Nog geen uur later, als we de tent hebben opgezet en ingericht, barst de zon los. Het is zomer op en top! Vriendschappen met de buren zijn snel gemaakt en I. en ik trekken er snel weer op uit om het eiland te ondekken.

Een van de eigenschappen die I. en ik delen, is het feit dat we alles willen zien en snel afgeleid zijn, dus de fiets wor dt overal in de berm gezet voor mooie stukjes natuur, leuke muziek die in cafeetjes klinkt en straatoptredens die we ook moeten zien. Na een dag rondcrossen over het eiland lijkt het alsof we er al een week zijn.

's Avonds fietsen we moe terug naar de camping, maar niet voordat we, per ongeluk bijna het podium van een toneelstuk zijn opgekropen, in verschillende boomhutten hebben geklommen, en duizend andere indrukken hebben opgedaan. Op de camping werden we warm ontvangen met een 'silent disco' en een forse regenbui. De zingende en dansende mensenmenigte, die zonder hoorbare begeleidende muziek in de regen hossen, twisten en hiphoppen zijn al geweldig om aan te zien. En als ik dan zelf ook een koptelefoon bemachtig weet ik: dit feest gaat nog wel even door...

Carlotta's not just bread

...Vroeg opstaan vind ik verschrikkelijk, behalve als het vakantie is. Dan sta ik met het grootste gemak om kwart over vijf naast m'n bed en is mijn humeur super zonnig. Het houdt alleen wel in dat ik, zodra ik op de achterbak van mijn lift naar Harlingen zit, ik direct weer in slaap val om pas wakker te worden als we er zijn.
Ik kijk naar buiten en ik schrik ik een beetje.
Ik weet niet hoe het komt, maar als het in mijn hoofd mooi weer is, ga ik er altijd een beetje van uit dat het in de realiteit dan ook zonnig is. De eerste zin die vriendinnetje I. en ik tegen elkaar uitbrengen als we bij de terminal staan: "Ehm, misschien moeten we een poncho kopen."
Aangezien onze boot pas 's middags vertrekt hebben we heel veel tijd door te brengen in de havenstad. Het is een leuk plaatsje, maar omdat het zo vroeg is, is er niet zo veel open.
I. en ik besluiten net om terug te gaan naar de terminal als ik in de stromende regen een aantal felgroene stoeltjes zie. De stoeltjes leiden ons naar het leukste cafeetje dat ik in tijden gezien heb. Carlotta's is een broodwinkel en koffietent, waar je ook nog 's avonds een heerlijke wijn kan drinken.





Er hangen kunstwerken aan de muur en de verschillende lampen die in de winkel staanzijn te koop. Genietend van heerlijke broodjes en een groot glas thee, zien we de schepen als huizen voorbijdrijven en hoewel het nog harder gaat regenen voelt het bij Carlotta's als het ultieme begin van onze vakantie.

Oer(l)ol

Soms komt het kleine kind in mij naar boven. Dan ben ik al weken voor een gebeurtenis aan het dralen en het dromen over wat komen gaat. Een maand geleden besloten, drie weken geleden bedacht wat ik precies zou gaan doen Nog één nachtje slapen en dan is het zo ver. Dan hoop ik een lift te krijgen naar Harlingen om daar de boot naar Oerol te pakken.
Ik ben maar een paar keer eerder op een festival geweest en dit wordt de eerste keer dat ik meerdere dagen ga. En het beloofd veel. Lekker weer, toffe optredens en veel gezelligheid. En... Een van de dingen waar ik het meest naar uitkijk: Boomhuttenfest. Ik had al een gedicht geschreven over boomhutten, en ik ben heel erg benieuwd om de creativiteit van zoveel designers en andere knappe geesten te zien. Voor een voorproefje kun je alles lezen op http://www.boomhuttenfest.com/.
Het feest begint morgen om 6.45, en ik kan je nu al vertellen dat ik waarschijnlijk geen oog dicht doe. Te spannend, te gaaf, en, ook niet onbelangrijk, te angstig dat ik me verslaap.

Naar alle waarschijnlijkheid: to be continued...

slecht-nieuws-gesprek

voor Laeti

Ik sta daar maar,
zoals jij me noemt
de adder die ik ben.
Wat moet je anders?
Je slaat in mijn gezicht
met je puur verdriet.
Ik kijk naar
hoe je borden breekt
en mijn brokkelhart tot
niets vermaakt.
Mijn hoofd klopt niet, klopt maar
boze bonzen van paniek
als ik jou gillend zie
te midden van de dag
de dag
geen dag gedacht
dat jij zo zou kunnen schreeuwen
dat ik al jouw en mijn tranen
niet eens meer zou kunnen voelen.
slechts de dag
deze dag
dat je voor het laatst een dochter had.

Mozart

Als je slecht geslapen hebt, je goede been in je bed hebt laten liggen, het druk is op kantoor, je printer weer eens vastloopt en je stropdas in de soep. Als mensen op hun vergadering een half uur nodig hebben voor een simpele conclusie. Als je een foutje maakt waardoor het werk waar je vier uur mee bezig bent geweest niet klopt, je een telefoontje verwacht op een telefoon waarvan de batterij bijna op is en je de lader niet kan vinden. Als het regent op weg naar een sollicitatie en je panty een ladder heeft waar je bijna op kan klimmen. Als je veel geld verloren hebt op de beurs of dat je favoriete voetbalclub toch weer niet kampioen is geworden. Je onderweg naar huis op een trekhaak van je voorganger botst in de file en er thuis achterkomt dat je geen nummerbord meer hebt. Als je bij thuiskomst meer rekeningen dan deurmat ziet.

Mozart stierf straatarm, en is er op een rotdag toch nog altijd om al het leed te troosten. Alles is te relativeren.

Boomhut

Nu laat ik al mijn zorgen los,
en bouw een boomhut in gedachten.
Met een deur gemaakt van avontuur
en 'n laddertouw van verwachten.

Ik zaag een bankje voor de rust,
boetseer een kopje bruisidee.
mijn hutje heeft het hemelbreed,
dus kom gerust eens voor de thee.

Aan 'n tak hang ik een schommelstoel
gemaakt van de allerdaagse prachten.
daarop balanseer ik doe-loos denken,
en het doen zonder gedachten.