Inbreken (1)

Soms gaat het even allemaal niet volgens plan. Het is woensdag middag tegen een uur of drie. Ik lig in bed. Het is niet echt een normale tijd om in bed te liggen, maar omdat ik de hele voorgaande nacht en de hele dag koppijn heb, is het zo. De bouwvakkers bij de buren zijn hard aan het werk en het lijkt alsof de mannen zagen en hameren op de maat van de hartslag in mijn hersenpan. Als ik m'n linkeroog even open doe, zie ik door een kier in het gordijn dat het weer niet verschrikkelijk is, maar ik heb het koud en blijf lekker liggen.
Dan schreeuwt mijn telefoon. Het is mijn zusje met de vraag of ik koffie wil drinken en de opmerking dat ik frisse lucht moet hebben. Dan zakt de pijn vast.
Ik grom. Moet ik er dan echt uit? De batterij van mijn telefoon is leeg en met een twijfelachtig ronddraaiend figuur om mijn scherm geeft hij aan dat hij honger heeft en weigert meteen daarna elke dienst. Om onder de afspraak uit te komen moet ik alsnog uit mijn bed, want mijn lader ligt in de woonkamer.
Mijn tenen steken even onder de dekens door en ik besluit: Als ik wil opstaan, moet ik het nu doen. Heel snel. Rennend naar de douche. Ik zet een beetje een mentale aanloop en... ik waag het maar.
De douche is koud, dan warm, dan precies goed. Misschien kan ik toch gewoon vandaag in ieder geval een paar uur van de dag meepakken.
Als ik me afdroog denk ik na over wat ik aan moet. Mijn stemming is voor wijde trainingsbroeken en capuchontruien, maar ergens vind ik dat ik dan niet over straat kan met mijn over-fashionable sister. Zij zou t prima vinden, maar ergens zit het idee in mijn hoofd dat je er beter alleen of met z'n tweeen brak uit kan zien dan dat je als een soort lady and the tramp over straat loopt. Ik kies voor de middenweg. Comfortabel en stijl.
Als ik mezelf enigszins tot iets heb vermand wat er niet meer uitziet als een levende dode, loop ik mijn woonkamer in, op zoek naar de lader van mijn telefoon.
Mijn kamer is altijd licht chaotisch. Er ligt altijd wel iets op de plek waar het niet hoort. Ik vind het soms bijna kunst. Een afstandsbediening die op een plantenbak ligt, of mijn haarborstel die tussen de kussens van mijn bank steekt. Potjes nagellak in mijn boekenkast. De lader van mijn telefoon die over de verwarming hangt. De woonkamerdeur die wagenwijd openstaat.
He?...
De woonkamerdeur die wagenwijd openstaat was gisteravond nog dicht. Wat vreemd? Zou mijn huisbaas onverwacht langs geweest zijn? Ik wil de deur dichtdoen, maar ik sta stil. Ik kijk verbaasd mijn kamer rond en dan zie ik het.
Verdorie! Mijn laptop is weg!
(Voor de lezer: Verdorie is niet letterlijk wat ik dacht. Het is een gekuisde versie van een rijkelijk repertoire aan krachttermen en oerkreten.)
Mijn zusje komt net aanrijden als ik de politie aan de telefoon heb...

Taalgebruik

Schrijf ik nou zus of zuster?
Wie houdt van of lust er?
Maakt iets af of komt klaar?
Laat maar koken in z'n sopgaar.

Verjaardag

Huis schoonmaken slingers ophangen taarten maken broodjes halen sapjes kopen bier inslaan.
Hoi dankjewel hoe is het jawel goed met mij wil je taart iets te drinken ga lekker zitten hoi gezellig dankjewel mooi cadeau neem een stoel. Hee wat een verrassing leuk dank je wel smak dikke kus en de kleine ook meegebracht zie ik wat is ze groot geworden wil je iets te drinken. en de kleine?
nee ik heb niet echt speelgoed hier maar ik heb ook kleurpotloden als ze dat wil Hee wat leuk dat je ook gekomen bent ik ga even nieuw brood halen en soep opwarmen.
Rennende kinderen door de keuken die wil ik eigenlijk ook wel voor ik te oud ben oven opwarmen stokbrood erin champagne is koud en knallen maar wat een gezellige drukte.
Hoe is het met jou? en je nieuwe baan wat goed van je heel terecht oh de deurbel gaat een momentje Hee lang niet gezien dankjewel wat een leuk presentje glaasje wijn? de borrelnootjes op hoe komt dat zo snel heb jij er van zitten snoepen? nog maar wat bijvullen dan maar en dan ook maar een hapje salade eten. Iedereen staat op oh nee gaan ze dit nu echt doen?
Lang zal ze leven in de gloria beetje vals toch ook wel weer leuk proost en nog vele jaren kaarsjes uitblazen een wens doen maar niet vertellen anders komt hij niet uit.
Gaan jullie alweer jammer tot de volgende keer erg gezellig vond ik ook gaan jullie nu ook al ja die kleine wordt snel moe natuurlijk tot snel weer he jammer dat we niet echt bij hebben kunnen kletsen bel je snel bedankt voor je gezelligheid.
jullie ook naar huis het is ook al laat morgen weer vroeg aan het werk fijne avond nog!
Deur dicht.

Puinhoop... Afwas?... Tukken...

Vakantie

"Ga je nog met vakantie?"
Ik heb deze week een weekje vrijgenomen. Het was niet dat ik smachtte om uit Nederland weg te komen, en ook niet omdat kamperen in de regen nou zo leuk is. Ik had vrijgenomen om alles wat ik de afgelopen weken, maanden nog graag wilde doen aan administratie, opruimen, hoofd leeg maken, deze week te doen. Ik heb het mijn familie en vrienden niet verteld, zodat ik niet tijdens "werktijd" gebeld word om iets leuks te doen. Ik heb een week heerlijk vakantie gehouden in mijn eigen kamer.
Natuurlijk heb ik naast het opruimen van mijn hoofd en werkplek ook voldoende tijd gehad voor verschillende uitstapjes.

Dinsdag ben ik naar "the Big Black Box" geweest. Een gigantisch gevaarte dat nog stamt van voor de tweede wereldoorlog. Tegenwoordig is het een herdenkingsmonument ter nagedachtenis van een oude opa, die Japanse prenten verzamelde en Homerus citeerde. Het doet daarnaast dienst als opslag van de VCU (verzamelaars van creatieve uitingen).

Om bij te komen van dit spektakel ben ik ter bezinning naar "Buddha's Bench" geweest. Heel erg de moeite waard als je er een keer in de buurt bent.

De camping. Tja, je moet ergens overnachten. Gelukkig lekker weer en voldoende beschutting tegen de zon. En alle rust om bij het kampvuur een boekje te lezen.

Op donderdag naar "the Couched Cavern" geweest. Indrukwekkend. Daar heb ik geluncht en genoten van het prachtige uitzicht. Het was er bijna te relaxt om weg te gaan.

Het culturele oog wil ook wat. Verscheidene schatten uit het "Victory Treasure Shelf Museum". Helaas was binnen fotograferen niet overal mogelijk, maar het was zeer de moeite waard

Vrijdag middag ben ik weer thuisgekomen. De was gelukkig al gedaan. Al met al heb ik een heerlijke vakantie gehad en kan er weer vol tegen aan.

Jammer

Zelfs die jongen waarvan je vroeger altijd dacht dat hij veel te knap was om te funtioneren, die jongen die je sinds de dag dat je hem kent alleen maar schaapachtig aan kan grijnzen, omdat je, als je tegen hem zou praten bang bent dat je spontaan een stotterprobleem ontwikkelt of met te veel consumptie praat, zelfs zo'n jongen kan je later op het perron tegenkomen terwijl het je opvalt dat zelfs vroeger hele mooie jongens later een bierbuik kunnen hebben en ook nog een verkeerd pak met een scheve das aan hebben en er ronduit uitgeblust uitzien.

Someone just burst my bubble...

Kikker

Het is druk in de stad vandaag. Veel mensen, bussen, motors. Er wordt gewerkt aan het gebouw tegenover het perron waar ik op de trein sta te wachten. Boren, radio's en gepraat.
Dan, als ik denk dat alle drukte me te veel wordt hoor ik achter me iets ritselen. Een kikker zoekt zijn weg tussen een hoopje bladeren. En kijkend naar die kleine kikker wordt alles even stil...

Gras

Een zomerzucht. Het is heerlijk warm en ik lig in het gras. Uitgestrekt dromend lig ik op mijn rug om de parade aan dieren en voorwerpen uit mijn fantasie langs te zien zweven, om vervolgens midden in de vlucht in iets anders te veranderen. Een konijn danst zich tot een pinguin. Een boek vlindert in een vogel.
Dan verlegt een gekriebel in mijn nek mijn aandacht. Een tor dacht een goede schuilplaats gevonden te hebben, maar hij is verstrikt geraakt in mijn haar. Hij is een beetje in paniek. Verstoppertje is spannend, maar het moet wel leuk blijven. Ik ga overeind zitten en bekijk mijn gevangene. Hij is blauw zwart en houdt zich stil als ik hem voorzichtig losmaak en op een blaadje zet. Ik draai me op mijn buik en kijk langs het beestje over de toppen van het gras. Wat een uitzicht. Een zee van groene juichende armpjes die een onhoorbare diskjockey aanmoedigen. De tor is intussen in de groene menigte opgenomen. Twee citroenijs-gele vlinders spelen tikkertje en ze lijken puur zonlicht te knipogen.
Het gras kriebelt langs mijn armen en gezicht en ook een beetje in mijn neus. Onmetelijk ver weg lijken de grenzen van mijn tuin. Nog voorbij die grote bomen.

Maar waarom zou ik de grens nu willen weten? Ik wil hier helemaal niet weg.